قهوه در جهان

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

قهوه بوروندی قهوه قلب آفریقا :
بوروندی را قلب آفریقا می‌دانند چون نقشه‌ای قلبی شکلی دارد و در نواحی مرکزی قاره‌ی آفریقا قرار گرفته است. به گفته‌ی بانک جهانی، معاش ۶۰۰ تا ۸۰۰هزار خانواده‌ در این کشور ۱۱ میلیونی با کشت قهوه می‌گذرد به‌طوری ‌که صادرات قهوه و چای بیش از ۹۰٪ درآمد بوروندی را تشکیل می‌دهد.

بخش‌های زیادی از بوروندی شرایط فوق‌العاده‌ای برای کشت قهوه دارند:

مزارع خوب، آب و هوای مناسب و عوامل دیگر .

در واقع علی‌رغم چالش‌ها و فقر موجود در این کشور، تولید قهوه‌ تخصصی در این سرزمین کوچک رو به افزایش است. قهوه‌های تک‌خاستگاه بوروندیایی از پتانسیل خوبی برخوردارند و تولیدکننده‌های قهوه در تلاشند تا فعالیت‌های کشاورزی خود را در این سرزمین گسترش دهند.

آفریقای شرقی به قهوه‌ی باکیفیتش معروف است و بوروندی نیز از این قاعده مستثنی نیست.

 

قهوه در جهان

چه عاملی قهوه‌ی بوروندی را متمایز می‌کند؟
به گزارش پرفکت دیلی گرایند خاک آتشفشانی بوروندی و ۱۲۰۰ میلی‌متر بارش سالانه محیطی بسیار مساعد برای کشت و رشد قهوه پدید می‌آورد.
خاک آتشفشانی سرشار از مواد مغذی مانند نیتروژن است که مزارع قهوه به آن نیاز دارند و موجب می شود خاک به خوبی آب را در خود نگه دارد.
اِفرِم سِباتیجیتا که متخصص رتبه‌بندی کیفیت قهوه است و در این صنعت سابقه‌ای ۳۰ ساله دارد، می‌گوید که دو عامل در شکل‌دهی کیفیت و ویژگی‌های قهوه‌ی بوروندیایی مؤثر بوده:
عامل نخست، تنوع گونه‌های قهوه‌های این منطقه است، به‌طور مثال قهوه بوربون (و فرزندان آن مانند جکسون و بلومانتین) از گونه‌های معروف این منطقه است.
قهوه‌ی گونه‌ی بوربون معروف است به این‌که شیرینی و تن‌واری (body) فوق‌العاده‌ای دارد.
چه عاملی قهوه‌ی بوروندی را متمایز می‌کند؟
عامل دوم ناحیه‌ای‌ست که قهوه در آن کشت می‌شود.
اِفرِم می‌گوید قطعاً نواحی مختلفی در بوروندی وجود دارد که برای کشت قهوه مناسب هستند. مناطقی مانند بویِنزی، شمال، شمال شرق و مرکز بوروندی. با این حال می‌توانید در جنوب بوروندی مانند بوراگِین نیز قهوه‌ی مرغوب را هر چند در مقادیر کم‌تر پیدا کنید .
علاوه بر این‌ها، شیوه‌ی فرآوری قهوه در بوروندی از عوامل مهم تأثیرگذار بر کیفیت آن به شمار می‌آید.
قهوه در بوروندی، مانند دیگر مناطق افریقای شرقی، به روش دو مرحله‌ای شستن/تخمیر فرآوری می‌شود که نوعی روش منحصر‌به‌فرد است و نتیجه‌ی آن قهوه‌ای بسیار تمیز و با پروفایل طعمی کاملا شفاف است.
قهوه‌ بوروندی چه مزه‌ای است؟
اریک رایت کارآفرین صنعت قهوه می‌گوید قهوه‌ی بوروندیایی شیرین است و اسیدیته‌ای شفاف دارد با تن‌واری (body) بالا، طعم‌یادهای مرکبات، بلوبری و نوت‌های وحشی. البته روشن است که تمام قهوه‌های بوروندیایی پروفایل یکسان ندارند.
ارتفاع مناطق مختلف بوروندی بازه‌ای میان ۷۲۲ متر تا ۲۷۶۰ متر از سطح دریا است. به گفته‌ی ارفم، قهوه‌ای که در مناطق مرتفع‌تر کشت می‌شود، اسیدیته‌ی بالاتری دارد و طعم‌یادهای مرکباتی‌اش بیشتر است. قهوه‌های باکیفیتِ مناطق مرتفع (مانند آن‌هایی که از SCA بیش از ۸۶ امتیاز می‌گیرند) طعم‌یادهای میوه‌ای، گلی و عسلی دارند و از طرفی یکپارچگی، تعادل و تن‌واری (body) آن‌ها بیشتر است.
قهوه‌های مناطق کم‌ارتفاع‌تر ممکن است طعم‌یادهای پشن فروت و آناناس داشته باشند.
با این وجود، در حالی که این پروفایل‌های طعمی در اغلب انواع قهوه‌های بوروندیایی یافت می‌شود، اما تفاوت‌هایی هم وجود دارد. نگاهی به این تفاوت‌ها می‌اندازیم.
مناطق مختلف کشت قهوه بوروندی :
بوروندی ۵ منطقه‌ی اصلی کشت قهوه دارد: بویِنزی (Buyenzi)
کریمیرو (Kirimiro)
مومیروا (Mumirwa)
بوئرو (Bweru)
بوگِسِرا (Bugesera).
البته به این معنا نیست که خارج از این نواحی قهوه پیدا نمی‌شود، این‌ها بزرگ‌ترین مناطق کشت قهوه هستند و به کیفیت قهوه‌هاشان شهره‌اند.

بویِنزی :
این منطقه‌ی بزرگ که در شمال بوروندی و در کنار مرز رواندا قرار دارد وسیع‌ترین منطقه‌ی کشت قهوه در بوروندی است و باکیفیت‌ترین قهوه نیز به همین‌جا تعلق دارد.

دو بخش اصلی این منطقه عبات اند از:
کایانزا که آب و هوایی معتدل دارد و میانگین دمای سالانه در آن ۱۸ درجه‌ی سانتی‌گراد است.
اغلب مزارع قهوه‌ی این بخش ارتفاعی میان ۱۷۰۰ تا ۲۰۰۰ متر از سطح دریا دارند و پرباران‌ترین زمان سال در آنجا آوریل است و ماه جولای از باقی وقت‌های سال خشک‌تر است.
تمامی این شرایط به کیفیتی منتهی می‌شوند که به میزان اسیدیته و طعم‌یادهای مرکباتی‌اش معروف است. قهوه‌ی کایانزا در مسابقات “کاپ آف اکسلنس” سال ۲۰۱۵ به امتیاز ۹۱٫۰۹ دست پیدا کرده است.

اِنگُوزی که در شمالی‌ترین نقطه‌ی بورندی قرار گرفته، ارتفاعی مشابه کایانزا، اما میزان تولید کمتری نسبت به آن دارد با این حال قهوه‌های این بخش نیز از کیفیت خارق‌العاده‌ای برخوردار هستند. در سال ۲۰۱۵ در مسابقات “کاپ آف اکسلنس” به امتیاز ۸۸٫۹۲ دست پیدا کرد در حالی که بسیاری دیگر از رقبا امتیاز ۸۵ را از آن خود کرده بودند.

قهوه در جهان

بوگِسِرا
این منطقه که در شمال شرقی بوروندی قرار دارد مزارع کم ارتفاع‌تری را شامل می‌شود اما این ارتفاع باعث نمی‌شود قهوه‌ی کم‌کیفیتی در این منطقه تولید شود.
اغلب مزارع در ارتفاعی میان ۱۴۰۰ تا ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار گرفته‌اند و محصول این منطقه در مسابقات “کاپ آف اکسلنس” ۲۰۱۵ امتیاز ۸۶٫۶۲ را از آن خود کرده است.

بوئرو
این منطقه هم در شمال شرقی بوروندی و با تانزانیا هم‌مرز است.
میانگین ارتفاع مزارع این منطقه ۱۸۰۰ متر از سطح دریاست و مانند بسیاری از دیگر جاهای بوروندی، خاک آتشفشانی، آب و هوای معتدل و میانگین بارش سالانه‌ای معادل ۱۳۰۰ میلی‌متر دارد.
کریمیرو
این منطقه که در مرکز بوروندی قرار گرفته، ناحیه‌ای کوهستانی با دمایی بین ۱۲ تا ۱۸ درجه‌ی سانتی‌گراد است و بارش سالانه‌اش از دیگر مناطق بوروندی کم‌تر است؛ تقریباً ۱۱۰۰ میلی‌متر.

مومیروا
این ایالت شمالی با جمهوری دموکراتیک کنگو همسایه است. ارتفاع این منطقه بازه‌ای از ۱۱۰۰ تا ۲۰۰۰ متر از سطح دریا را در بر می‌گیرد و میانگین بارش سالانه‌ای معادل ۱۱۰۰ میلی‌تر دارد. دمای هوا بسیار یکنواخت و بین ۱۸ تا ۲۲ درجه در نوسان است.
و به این ترتیب با مناطق اصلی کشت قهوه در بوروندی آشنا شدیم.
معمولاً چیزی تحت عنوان «قهوه‌ی بوروندیایی» چندان مصطلح نیست. می‌گویند قهوه‌ی کایانزا، قهوه‌ی مومیروا و غیره. امیدواریم اگر هنوز امتحانشان نکرده‌اید به زودی به دستتان برسد تا غلظت و بافت و طعم‌یادهای منحصربه‌فرد آن‌ها را امتحان کنید.
وقتی یک فنجان قهوه‌ی باکیفیت می‌نوشید، لذتش دو چندان می‌شود اگر داستان پنهان پشت آن را بدانید.

قهوه اوگاندا خاستگاه گونه‌ی کانفورا یا ربوستا :
اوگاندا کشور دریاچه‌هاست.جایی که رود پرشکوه نیل از آن‌جا سرچشمه می‌گیرد.
برای قهوه‌ دوستان اما این کشور زادگاه گونه‌ی کانفورا (Canephora) یا همان ربوستاست.
قهوه یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی و تجاری این کشور کوچک آفریقای مرکزی است.
مردم باگاندا (بومیان قدیمی اوگاندا و از قوم‌های تاثیر‌گذار این کشور که ۱۷% جعیت آن را تشکیل می‌دهند.) سالیان طولانی‌ست که گونه‌ی ربوستا را می‌شناسند و نوشیدن قهوه جزء جدایی‌ناپذیر مراسم سنتی آن‌هاست. جویدن قهوه هم در بین مردمان اوگاندا عادتی است قدیمی و آداب و رسوم خود را دارد.
سابقه‌ کشت قهوه در اوگاندا به اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ باز می‌گردد.
در سال ۱۹۷۰ صادرات قهوه ۷۰% ارزش صادرات اوگاندا را به خود اختصاص می‌داد. این رقم تا اواخر دهه ۸۰ به ۹۵% رسید زمانی‌که تولید قهوه اوگاندا چیزی حدود ۲/۳ میلیون کیسه برآورد می‌‎شد. اما با سقوط جهانی ارزش قهوه در بازارهای بین المللی در سال ۱۹۹۰ این رقم به ۶۵% سقوط کرد. با این حال کشت قهوه اهمیت و جایگاه خود را در اقتصاد اوگاندا حفظ کرده است.
بیش از نیم میلیون نفر از جعیت این کشور به صورت مستقیم با صنعت قهوه در ارتباط‌اند و میلیون‌ها نفر دیگر نیز برای امرار معاش و تامین خانواده خود به این صنعت وابسته اند . کشت قهوه‌ی اوگاندا عموما در مزرعه‌های کوچک و محلی انجام می شود و به سختی بتوان مزرعه‌ای بزرگ و کشت انبوه را در این کشور یافت.
گونه‌ی روبوستا ۹۴% کشت قهوه‌ی این کشور را به خود اختصاص می‌دهد و معمولا به صورت خشک فرآوری شده و کیفیت بالایی ندارد.
این گونه قهوه‌های اوگاندا معمولا برای قهوه‌های فوری و یا مخلوط‌های قهوه تجاری و ارزان استفاده می‌شوند.
۶% باقی‌مانده را گونه عربیکا تشکیل می‌دهد که کیفیت بالاتری دارند و در زمین‌های کشاورزی بسیار کوچک کشت می‌شوند و معمولا در کارگاه‌های کوچک محلی به صورت مرطوب فرآوری می‌شوند.گمان زده می‌شود چیزی حدود ۲۷۲۰۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی اوگاندا زیر کشت قهوه باشد که ۲۵۰۰۰۰ هکتار آن را ربوستا و باقی را عربیکا تشکیل می‌دهد. بیشتر قهوه‌ی تولیدی اوگاندا در منطقه‌ی مرکزی این کشور و اطراف دریاچه ویکتوریا کشت می‌شود.
گونه‌ی ربوستا گیاهی است با ریشه‌های سطحی بنابراین در خاک‌هایی که به سرعت خشک می‌شوند مانند خاک‌های شنی و ماسه‌ای به خوبی رشد نمی‌کند و خاک‌های رسی و کمپوستی برای رشد آن مناسب‌ترند.
این گیاه در ارتفاع ۹۰۰ تا ۱۵۰۰ متری از سطح دریا به خوبی رشد می‌کند و در اوگاندا معمولا در شعاع ۳۰۰ کیلومتری دریاچه ویکتوریا کشت می‌شود.
گونه عربیکا نیز در شرق اوگاندا و در کوهپایه‌های کوه الگان و همچنین در غرب و در نزدیکی مرز کونگو می‌روید.
قهوه‌ای که با نام تجاری ووگار (Wugar) به فروش می‌رسد در کوه‌های غربی این کشور و ناحیه مرزی بین اوگاندا و کنگو می‌روید.
قهوه‌ی بوگیشو (Bugisu یا Bugishu) قهوه‌ی مرغوب و محبوب دیگری است که در کوه پایه‌های کوه الگان (Mt. Elgon) در نزدیکی مرز کنیا می‌روید.
قهوه‌ی بوگیشو از جمله قهوه‌های عربیکای آفریقایی است که طعمی شرابی، همراه با رگه‌هایی از طعم میوه‌ها مانند مرکبات و توت‌ها را داراست.
قهوه پاناما ستاره‌ای نوظهور در دنیای قهوه است؛ یک مدعی تمام‌کمال برای کسب جایگاه بهترین قهوه آمریکای مرکزی. قهوه اولین بار در اواخر قرن ۱۹ میلادی همراه با مهاجران اروپایی وارد پاناما شد. تقریبا تمام قهوه‌های مرغوب پاناما در مزارع بزرگ خانوادگی در ایالت چیریکی در غرب کشور و در نزدیکی مرز پاناما با کاستاریکا می‌روید.بسیاری از تولید‌کنندگان قهوه در پاناما، نسل‌های پنجم و ششمی هستند که نیاکان‌شان به‌دست خود این مزارع را بنیان نهاده‌اند و از آن زمان این مزارع به صورت خانوادگی اداره می‌شود.حداقل ۵ ناحیه مهم کشت قهوه در مناطق اطراف کوه‌های آتشفشانی بارو (Baru Volcano) پراکنده شده‌اند .
بوکت (Boquete) که معروف‌ترین آن‌هاست، پاسو آنچو (Paso Ancho) که قهوه‌ای بسیار مرغوب تولید می‌کند، ولکان (Volcan)، پیدرا د کاندلا (Piedra De Candela) و رناسیمینتو (Renacimiento).منطقه بوکت قدیمی‌ترین و معروف‌ترین منظقه کشت قهوه در پاناما می باشد .
بیشتر بخوانید درباره قهوه پاناما

قهوه منطقه ولکان نیز از دیگر قهوه‌های مرغوب و بسیار محبوب این کشور است. هر دو‌ی این مناطق کشت به همت دولت و بخش خصوصی مجهزاند به راه‌ها و جاده‌های مناسب حمل‌و‌نقل محصول، چندین کارگاه فرآوری مرطوب (Wet Process) و همچنین کارگاه‌های خشک‌سازی دانه قهوه. منطقه رناسیمینتو به علت دشواری دسترسی و عدم وجود بستر‌های لازم برای حمل‌و‌نقل و فرآوری میوه قهوه، کمتر شناخته شده است.
ارتفاع کشت قهوه در پاناما حیرت‌آور است.
ارتفاعی بالغ بر ۱۱۰۰ تا ۱۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا.
باد شمالی که همیشه در این منطقه در حال وزش است، رطوبت اقیانوسی مهی تولید می‌کند که در بین بومیان پاناما به باجارک (Bajareque) معروف است. این مه مانند یک سیستم تهویه هوا عمل کرده، مانع رشد سریع و یک‌باره‌ی گیاه قهوه می‌شود و در نتیجه به میوه‌های قهوه اجازه می‌دهد قند بیشتری در دانه‌های خود ذخیره کنند. نتیجه قهوه‌ای‌ست با طعمی متعادل، اسیدیته‌ ملایم تا بالا و بادی(body)‌‌ای ضعیف تا ملایم و المان‌های طعمی فوق‌العاده شامل وانیل، کاکائو، کارامل، افرا و کمی رگه‌های شراب قرمز. خاک منطقه خاکی است بسیار حاصل‌خیز و با خاصیت اسیدی کم که ناشی از فعالیت‌های آتشفشانی در طول مدت زمان بسیار طولانی‌ست. ارتفاع بالا، بارش‌های منظم و خاک مرغوب شرایط ایده‌آلی برای رشد گونه‌های عربیکا در پاناما فراهم می‌کند.
شیوه فرآوری قهوه در پاناما از مدرن‌ترین روش‌های فرآوری مرطوب یا خیس است که ناهمگونی‌های نامطلوب طعمی را در محصول نهایی به‌شدت کاهش داده و قهوه‌ای یک‌دست فراهم می‌کند. تقریبا تمام قهوه کشت‌شده در پاناما از گونه‌ی عربیکاست. گرچه بعضی تیره‌های قدیمی و کلاسیک مانند تیپیکا (Typica) و بوربون (Buourbon) هم در پاناما کشت می‌شوند، اما عمده کشت قهوه این کشور را تیره‌های جدید و تقویت‌شده‌ای مانند کاتورا (Caturra) و تیره پیوندی شناخته‌شده‌ی کاتوای (Catuai) تشکیل می‌دهند .
در سال‌های اخیر مزارع مختلف پاناما با دقت به نیازهای بازار جهانی و صحنه رقابت بین‌المللی مشغول کشت قهوه‌هایی مرغوب هستند.
انجمن قهوه تخصصی پاناما (SCAP) بسته به منطقه کشت، خواص طعمی بسیار متفاوتی از قهوه‌ی پاناما را به‌دست می‌دهد.
بازه‌ی طعمی‌ای شامل زنده و شیرین با بادی‌(body)ای کامل تا قهوه‌هایی غنی و پیچیده با اسیدیته‌ای برجسته .
به‌طور خلاصه قهوه پاناما از مرغوب‌ترین قهوه‌های آمریکای مرکزی است که با به‌روز‌ترین شیوه‌های مرطوب فرآوری شده و شامل طعم‌های برجسته‌ی بهترین قهوه‌های منطقه آمریکای مرکزی‌ست.

مکزیک هشتمین کشور تولیدکننده‌ی قهوه در دنیا به حساب می‌آید. این کشور با تولید ۲۵۲هزار تن قهوه (آمار سال ۲۰۰۹) امروزه اصلی‌ترین صادرکننده‌ی قهوه به بازار آمریکا است.
عمده‌ی قهوه مکزیک در مناطق مرکزی و جنوبی این کشور آمریکای شمالی کشت می‌شود و گونه‌ی غالب آن عربیکا ست که در نواحی ساحلی مانند سوکونوسکو (Soconusco) و چیاپس (Chiapas) می‌روید .
قهوه در اواخر قرن ۱۸ راهش را به مکزیک پیدا کرد و در دهه‌ی ۱۸۷۰ صادارت عمده‌ی این محصول آغاز شد.
در دهه‌ی ۱۹۸۰ قهوه به اصلی‌ترین محصول صادراتی مکزیک تبدیل شد. معروف‌ترین قهوه‌های مکزیک عبارت‌اند از :
آلتورا (Altura)
لیکوئیدامبر ام‌اس (Liquidambar MS)
پلوما کویکس‌ته‌پک (Pluma Coixtepec)

پیشینه قهوه در مکزیک
کشت قهوه در مکزیک در اواخر قرن ۱۸ در ایالت وراکروز (Veracruz) آغاز شد. حدود ۱۰۰ سال بعد و در سال‌های پایانی قرن ۱۹ چیاپس به منطقه‌ی اصلی کشت قهوه در مکزیک تبدیل گشت.
انقلاب مکزیک (۱۹۲۰-۱۹۱۰) و اصلاحات ارضی بعد از آن٬ رعیت‌های دیروزی مزارع کوچک قهوه را به مزرعه‌داران و قهوه‌کاران امروزی تبدیل کرد.
امروزه حدود نیم‌میلیون نفر از مزرعه‌داران کوچک و مستقل و کشاورزان برای امرار معاش و تامین مخارج روزمره زندگی به تولید قهوه وابسته‌اند.
فرهنگ مزرعه‌داری‌های کوچک باعث می‌شود که طعم و کیفیت قهوه از مزرعه‌ای به مزرعه دیگر متفاوت باشد و این مساله٬ قهوه‌ی مکزیک را از نظر طعمی بسیار متنوع می‌کند.
طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تولید قهوه به کسب و کار بیش از ۲ میلیون نفر در مکزیک تبدیل شد .امروزه با آن‌که صنعت قهوه‌ی تجاری در این کشور٬ فرصت‌های شغلی فراوانی را به‌وجود آورده است٬ اما با این وجود طی دهه‌ی گذشته و با کاهش قیمت جهانی قهوه٬ بسیاری از کارگران مزارع قهوه از مکزیک و گواتمالا به سودای کار و زندگی بهتر به آمریکا مهاجرت کرده‌اند.

کشت‌گاه‌های قهوه مکزیک
عمده قهوه مکزیک از نواحی جنوبی این کشور می‌آید: جایی که قاره باریک شده و کمی به سمت شرق متمایل می‌شود: منطقه سوکونوسکو (Soconusco) در ایالت چیاپس در نزدیکی مرز گواتمالا. قهوه‌ی ایالت چیاپس در ارتفاعات جنوب‌شرقی مکزیک در نزدیکی مرز گواتمالا رشد می‌کند.
نام تجاری قهوه‌ی این ایالت به‌طور سنتی «تاپاچولا» (Tapachula) است که از شهری به همین اسم می‌آید؛ اما تجار قهوه بیشتر از عنوان «قهوه چیاپس» برای این قهوه استفاده می‌کنند.
ایالت چیاپس بعضی از بهترین و مرغوب‌ترین انواع قهوه مکزیک را تولید کرده و در این منطقه درختان قهوه در ارتفاعی بالغ بر ۱۴۰۰ متر از سطح دریا رشد می‌کنند.کمی غرب‌تر از چیاپس ٬ ایالت وراکروز که بین خلیج مکزیک و سلسله کوه‌های مرکزی قرار گرفته ٬ کشت‌گاه بیشتر گونه‌هایی از قهوه است که در ارتفاع کم رشد می‌کنند.
قهوه‌ای با نام آلتورا کواته‌پک (Altura Coatepec) معروف‌ترین قهوه‌ی منطقه‌ی وراکروز است که در نواحی کوهستانی این ایالت کشت می‌شود.
از دیگر قهوه‌های منطقه‌ی وراکروز به «آلتورا اورایزابا» (Altura Orizaba) و «آلتورا هواتوسکو» (Altura Huatusco) می‌توان اشاره کرد.
قهوه‌ی کوهپایه‌ی جنوبی رشته‌ کوه‌های مرکزی در ایالت اوهاکا نیز بسیار مورد توجه بازار است و با نام «اوهاکا» (Oaxaca) یا «اوهاکا پلوما» (Oaxaca Pluma) شناخته می‌شود.بیشتر قهوه مکزیک از گونه‌ی عربیکاست٬ با درجه‌ی تیره روست می‌شود و از آن معمولا در ترکیبات (blend) اسپرسو استفاده می‌شود . تفاوت مناطق کاشت قهوه در مکزیک از نظر خاک نقش مهمی در تنوع طعمی قهوه‌ی این کشور آمریکای جنوبی ایجاد می‌کند .
به یاد داشته باشید که قهوه‌ ایالت وراکروز طعمی بسیار متفاوت نسبت به قهوه‌ی ایالت چیاپس دارد .

قهوه مکزیک چه طعمی‌ست؟
قهوه‌ تهیه‌ شده از دانه‌های مرغوب قهوه مکزیک به‌طور کلی طعمی سبک٬ ساده و میوه‌ای مانند شراب سفید را تداعی می‌کند : «بادی» لطیف با ته‌مزه‌ای خشک و اسیدی .
اگر قهوه‌تان را سیاه می‌نوشید و فنجانی قهوه با ته‌مزه‌ای اسیدی را می‌پسندید٬ قهوه‌ مکزیک بی‌تردید از گزینه‌های مطبوع شما خواهد بود .
گر چه بعضی انواع قهوه مکزیک مخصوصا آن‌هایی که در ارتفاعات چیاپس می‌رویند از نظر پیچیدگی طعم شبیه و رقیب بهترین قهوه‌های گواتمالا هستند.
به‌طور کلی قهوه‌ی چیاپس طعم پیچیده و میوه‌ای‌تری نسبت به قهوه سایر نقاط مکزیک دارد.
این قهوه طعمی روشن همراه با رگه‌هایی شیرین و میوه‌ای مانند نیشکر و هلو دارد. قهوه‌ی «اوهاکا» اما فنجانی سبک همراه با ته‌مزه‌ای اسیدی به دست می‌دهد.
مکزیک خاستگاه بسیاری از قهوه‌های ارگانیک مرغوب و شناخته‌شده‌ای‌ست که در منوی اسپشالتی کافه‌های آمریکا دیده می‌شود.
این قهوه‌ها اکثرا از مرغوب‌ترین گونه‌های قهوه هستند که توسط چندین آژانس کنترل کیفیت مستقل نظارت می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که از سموم دفع آفات و کود‌های شیمیایی و دیگر مواد شیمیایی مضر در فرایند رشد آن‌ها استفاده نشده است.
با این‌حال نمونه‌های مرغوب و نادر قهوه مکزیک به ندرت در بازار آمریکا به چشم می‌خورد و می‌توان گفت تقریبا به صورت انحصاری به اروپا و مخصوصا آلمان فروخته می‌شود.
بعضی از این قهوه‌ها عبارت است از :
لیکویدامبر، سانتا کاترینا، ایرلندیا، جرمنیا و هامبورگو .
بخش عمده‌ای از کارگران مزارع قهوه در مکزیک را مهاجران غیرقانونی گواتمالایی تشکیل می‌دهند. چرا که کارگران مکزیکی یا به دلیل شرایط اقتصادی به آمریکا مهاجرت کرده‌اند٬ و یا با دستمزدهایی که کارفرمایان مکزیکی پرداخت می‌کنند٬ حاضر به کار نیستند.
افزایش کشت قهوه در کشورهایی مانند برزیل و ویتنام٬ منجر به کاهش شدید قیمت قهوه در بازارهای جهانی شده و در پی آن بسیاری از کارگران مزارع قهوه مکزیک و گواتمالا به دلیل شرایط اقتصادی ناگزیر به مهاجرت غیرقانونی به آمریکا شده‌اند.
با نمونه های دیگر قهوه درجهان در مقالات زیر آشنا شوید...
قهوه هند
قهوه رواندا

 

خواندن 162 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 06 بهمن 1398 09:40

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید